uaral\-acidal2007         me murió un poema florecido de inviernos . lo abrigué entre surcos de acequias من چون شعری مرده بودم زمستان از راه رسیده بود و من میان آب راهه ها پناه گرفته بودم   ahí entre rocío y silencios . me murío un poema puro de tristeza desprovisto de sueńos آنجا، میان شبنم و سکوت من چون شعری مرده بودم با وجودی آکنده از غم و تهی از آرزو ensangrentado de temporal . yo yo lo encontré bajo el llanto inando escarchas y nos dijimos lágrimas. در آن زمان لعنتی من، من او را یافتم در میان سرما و یخبندان و با هم اشک ریختیم   ya tarde bebidos en melancholia yo sońando un hado de alegría


uaral-acidal
اطلاعات بیشتر ... درخواست حذف این مطلب